PostanowiĹam napisaÄ kilka sĹĂłw o nocniku Klary.

Przez ostatni miesiÄc, lub dĹuĹźej, z nocnika w ogĂłle nie korzystaĹyĹmy ("Ĺmy" czyli mama zachÄca, Klara korzysta;-)). Wczoraj rano posadziĹam KlarÄ - zachwycona. Nie wstaje, nie ucieka, siedzi z zabaweczkami w rÄkach (np. kamyki lub skarpetka) i sĹucha z uĹmiechem co do niej mama mĂłwi. Mama zachÄca do zrobienia siusiu. KiedyĹ byĹo tak, Ĺźe udawaĹo siÄ lub nie. RĂłĹźnica polega chyba na tym, Ĺźe zachwyty, gdy Klarcia zrobi juĹź, co potrzeba, sÄ przyjmowane z zadowoleniem. WyraĹşnie lepszy jest kontakt, mĂłwienie o czymĹ, pokazywanie razem na to coĹ.

PoprowadzÄ notatki. MoĹźe zapiski na ten temat pomogÄ mi w trudnych chwilach? MoĹźe uda siÄ tego lata poĹźegnaÄ pieluszki (uĹźywamy tetrowych, specjalnych z kieszonkÄ na wyjĹcia, na noc najczÄĹciej, choÄ nie zawsze, wkĹadam zwykĹe pampersy).

W czasie dzisiejszego spaceru <em>across willy brandt place</em> pewna starsza pani zatrzymaĹa siÄ i patrzÄc na KlarÄ biegajÄcÄ po ĹwieĹźo skoszonym, zielonym trawniku powiedziaĹa "<strong>maĹe dzieci wyglÄdajÄ jak motyle na trawie, prawda?</strong>"

Uwielbiam styl i pogodÄ starszych ludzi!