Sylwester minÄĹ nam spokojnie. Wieczorem byli u nas dziadkowie i bawili siÄ z TereskÄ i KlarÄ (Tereska "czyta" swojÄ nowÄ encyklopediÄ). StwierdziĹam, Ĺźe zaczyna siÄ jakieĹ chorĂłbsko - miaĹam zatkany nos. Potem, gdy dzieci poszĹy spaÄ, trochÄ poszperaĹamw internecie, skleiĹam rozerwanÄ ksiÄĹźkÄ, ktĂłra czekaĹa na naprawÄ od chyba roku, przyszyĹam sobie guzik do swetra, na koniec, o wpĂłĹ do dwunastej zacerowaĹam piÄÄ par teresinych rajstopek, teĹź juĹź dĹugo w kolejce - zdÄĹźyĹam jednak w starym roku. Potem na chwilÄ wyciÄgnÄĹam stare koĹci na sofie i za minutÄ dwunasta obudziĹ mnie Wojtek. PopatrzyliĹmy na fajerwerki, z konstatacjÄ, Ĺźe z roku na rok coraz mniej je widaÄ, bo domy wokĂłĹ wyĹźsze i wyĹźsze. Potem obudziĹa siÄ kolejno Tereska i Klara, i obudziĹam siÄ duĹźo pĂłĹşniej, z bolÄcym juĹź gardĹem i niedobrÄ ĹwiadomoĹciÄ, Ĺźe przespaĹam godzinÄ podawania Klarze lekarstwa. Jednak Klarunia obudziĹa siÄ o 3.30 i moĹźna byĹo podaÄ jej lek... Wszyscy siÄ obudziliĹmy, a Tereska zachwycona towarzyszyĹa mi w nadrannych godzinach. Gdy Wojtek z KlaruniÄ poĹoĹźyli siÄ znowu, my zupeĹnie wyspane posiedziaĹyĹmy sobie jeszcze w ĹĂłĹźku: Tereska z sokiem i buĹeczkÄ (w sumie takie wczesne Ĺniadanie - byĹa 5), ja z upragnionÄ lekturÄ prasy - przeczytaĹam bardzo ciekawy wywiad WĹodzimierza Kalickiego w GW z polskim kolekcjonerem malarstwa p. MusiaĹem.
Potem juĹź poszĹyĹmy spaÄ - Teresa wrĂłciĹa do swojego ĹĂłĹźka...

Teraz towarzyszy mi od rana. OdkryĹa wczoraj smak fistaszkĂłw, ktĂłre kupiĹam na nasz upojny wieczĂłr sylwestrowy, wiÄc obieramy, sĹuchajÄc piosenek do wierszy Brzechwy (Tereska podgĹaĹnia przy wierszu "Kokoszka-kumoszka", ktĂłry czÄĹciowo juĹź zna na pamiÄÄ) i TuwimaÂ  (ja teĹź lubiÄ obie te pĹyty, ale z tej drugiej szczegĂłlnie piosenkÄ do "Pana Hilarego" i piosenki z muzykÄ LutosĹawskiego - wĹaĹnie szukam czegoĹ wiÄcej. ChociaĹź wszystkie utwory majÄ coĹ w sobie!).

Zdrowie dziewczynek nie ulegĹo specjalnej poprawie, ale pogorszeniu teĹź nie. To znaczy pogorszyÄ moĹźe siÄ Klarze, bo jednak z podawaniem lekarstwa mamy kĹopoty i nie wiem, czy jej kaszel nie pogarsza siÄ.Â  Tereska karnie poĹyka, chociaĹź za kaĹźdym razem trzeba trochÄ jÄ poprzekonywaÄ do poĹkniÄcia caĹej dawki.

MiĹa rzecz tego ostatniego dnia roku, to telefon z Karpacza, od bardzo dawnego znajomego:-)

Od kilku dni obserwujÄ TereskÄ - czyĹźby ukoĹczenie trzech lat byĹo aĹź takÄ wyraĹşnÄ cezurÄ?Â  znĂłw widzÄ inne zachowania, inne zabawy, inne reakcje - ale to opiszÄ innym razem.

Moje oczekiwania na kolejny rok? Wiem, Ĺźe dziewczynki rosnÄ i to jedna nadzieja:-)

Poza tym mam swoje Ĺźyczenie Ĺźeby zdarzyĹo siÄ coĹ Dobrego.

Wszystkim, ktĂłrzy tu zaglÄdajÄ ĹźyczÄ by Nowy Rok 2009 byĹ zdrowy, udany i ciekawy!

dopisek z 1 stycznia: Pierwszy dzieĹ stycznia byĹ b. miĹy, ale niesamowite jest to, Ĺźe w telewizji (u dziadkĂłw) znaleĹşliĹmy "NÄdznikĂłw" wedĹug Hugo i obejrzeliĹmyÂ  caĹy film - ja po raz ktĂłryĹ, Wojtek po raz pierwszy. Potem przekopaĹ internet w poszukiwaniu informacji:-) A dla mnie to taki "ĹwiÄteczny" film.